บทที่ 22 บังเอิญ

เฮ้อ! ...เฮ้อ! ...เฮ้อ! ...เฮ้อ! ...เฮ้อ!

เสียงถอนหายใจดังขึ้นเฮือกแล้วเฮือกเล่า โดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ พร้อมสายตาเหม่อลอย ไม่รู้ว่าล่องลอยไปถึงไหนต่อไหน วิเวียนกับเซลีนนั่งจ้องมองเจ้าของเสียงถอนหายใจนั้น ที่นั่งแนบแก้มเนียนลงไปกับแขนเรียวทั้งสองข้างที่วางไขว้กันอยู่บนพนักโซฟา นับตั้งแต่กลับมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ